Month: May 2021

Аъзоёни  ТТЭ ҲНИ ва роҳбари фирории  он М.Кабирӣ тайи даҳсоли охир ҳамеша бар пояи тарҳи озору гилоя ва шикваю шикоятдомони интиқоди муғризона барзада,кӯшишҳои бенатиҷаи худро ҷиҳати ҷалби таваҷҷӯҳ ба ҳизби наҳзат ва таъсиси «хилофат» идома медиҳад. Таҳлилҳо собит менамояд, ки  фаъолияти ташкилоти террористӣ, иғвоангез ва хиёнаткор ҲНИ  бо ҳар роҳу восита мехоҳанд, боз ба оромиву суботи кишвар халал ворид созанд. Дар ин роҳ онҳо аз ягон амали ҷинояткорона даст намекашанд. Чунончӣ дар асоси маълумоти расонаҳои хабарӣ танҳо дар соли 2020 аз ҷониби сохторҳои Вазорати корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон 1091 ҷиноятҳои хусусиятҳои террористӣ-эксремистидошта ошкор ва беш аз 271 нафар аъзо ва тарафдорони равияву гурӯҳҳо дастгир шуданд. Аз ин шумора“Ҳизби наҳзати ислом”- 17 нафар ,”Бародарони мусулмон”-148, “Давлати исломӣ”-39,”Гуруҳи 24”-8, “Ал –Қоида”-3 нафар дастгир шуданд”.  Қайд кардан зарур аст,ки Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни мулоқоти  навбатии хеш бо ҷавонони мамлакат, ки он  23 майи соли ҷорӣ баргузор гардид,вобаста ба ин гуна ҳолат изҳори нигаронӣ намуда, зикр карданд: Бо таъсири шабакаҳои мухталифи иҷтимоӣ ва дигар воситаҳои иттилоотӣ баъзе аз ҷавонони сустиродаву ноогоҳи мо ба доми гурӯҳҳои манфиатҷӯ афтида, ба миллату Ватани худ хиёнат мекунанд, ба обрӯи мамлакат дар арсаи байналмилалӣ иснод меоваранд, падару модарон ва наздиконашонро дар байни ҷомеа шармсор месозанд. Бахусус, дар шароити имрӯза, ки талоши тамоми қувваҳои иртиҷоиву ифротӣ барои таъсиррасонӣ ба мафкураи ҷавонон ва моил сохтану истифодаи қувваи бузурги онҳо барои амалӣ намудани ҳадафҳои муғризонаи худ равона шудааст, ҷавонони мо бояд бисёр ҳушёр бошанд, зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд ва манфиатҳои милливу давлатиро ҳатто як лаҳза ҳам фаромӯш накунанд.

Тибқи маълумот танҳо дар соли 2020 аз ҷониби ҷавонон ё бо иштироки онҳо беш аз 4900 ҷиноят содир шудааст, ки қисми зиёди онро ҷавонони бекор содир намудаанд. Вақтҳои охир нисбат ба 1660 нафар шаҳрвандони то 30 – сола, ки 41 нафари онҳо ноболиғ мебошанд, барои иштирок дар задухӯрдҳои мусаллаҳона дар ҳудуди кишварҳои хориҷӣ парвандаҳои ҷиноятӣ оғоз карда шудаанд. Ҳамчунин, масъалаи даст ба ҷиноят задани ноболиғон низ нигаронкунанда мебошад, зеро шумораи зиёди ҷиноятҳо аз ҷониби хонандагони синфҳои болоии муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ содир карда мешавад. Бо баробри ин Пешвои маҳбуби кишвар муҳтарамЭмомалӣ Раҳмон зимни баромадашон қайд карданд, ки дар панҷ соли охир аз ҷониби ноболиғон ё бо иштироки онҳо 4437 ҷиноят содир гардидааст. Ҳарчанд ки шумораи ҷиноятҳои дар соли 2020 содиршуда нисбат ба соли 2019 қариб 16 фоиз кам шудааст, вале 754 ҳолати ҷинояти аз ҷониби ноболиғон содиршуда ҳанӯз ҳам ташвишовар мебошад.

Аз ин лиҳоз, баҳри иҷрои дастуру супоришҳои навбатии Пешвои маҳбуби кишвар,  ҷавонони даврони соҳибистиқлол, ба худ хулосаи зарурӣ бароварда, бояд дар такя бо сиёсати созандаву маорифпарваронаи Ҳукумати кишвар, ҷиҳати мубориза алайҳи терроризму экстремизм мавқеи оштинопазир доранд, амал карда, ваҳдату ягонагии сартосариро муҳофизат кунанд. Бо баробари ин дар интиҳои мақолаи хеш иброз медорем, ки дар руҳияи ватандӯстӣ, ифтихори миллӣ, худшиносию худогоҳӣ тарбия кардани насли ҷавон, яке аз вазифаҳои муҳими ҷомеа мо дониста шуда, ба хотири ҳифзи Истиқлолияти давлатӣ, тахкими амну суботи сиёсии кишвар ва рушди рузафзуни он моро зарур аст, ки ҷиҳати роҳ надодан ва бартараф кардани тамоми омилҳои низоангез имрӯз саъю талош варзидан талаботи замон аст.

                                         Файзиева С.А.,мудири кафедраи

                                         забонҳои тоҷикӣ ва русӣ

Дар тӯли солҳои охир барои расидан ба ҳадафи худ Муҳиддин Кабирӣ собиқ роҳбари ҲНИ, ки алҳол пӯсташро иваз карда “Паймони миллӣ…” ном гузоштааст ва  бо пайравонаш тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ мунтазам маводҳои характери зиддидавлатӣ доштаро паҳн намуда истодааст, шадидан маҳкум намуда, фикру ақидаи хешро иброз медорем.

Воқеан дасисакорию фитнабозиҳо пеш аз ҳама кори Муҳиддин Кабирӣ ва пайравони ӯ мебошад.  Аз иғвоангезиҳо ва ба шӯр овардани мардуми оддӣ ва давлати тинҷу ором ин тоифа инсонҳо манфиатдор ҳастанд. Саркардагони ТТЭ ҲНИ аз аввал медонанд, ки пайравони онҳо дар тамоми гӯшаи дунё барои террорист шудан таълим мегиранд. Агар ба мазмуну мӯҳтавои суханрониҳои матбуотию расонавии роҳбари ташкилоти террористии “Паймони миллӣ”- ҲНИ Муҳиддин Кабирӣ аз назари таҳқиқ нигарем, аз оғоз ва решаю бунёдаш коштани тухми иғвою тӯҳмат, дурӯғу бӯҳтон, салтанатхоҳӣ ва гумроҳ кардани мардум мебошад. Лозим ба ёдоварист,ки санаҳои 21 апрел ва 25 майи соли ҷорӣ  М.Кабирӣ дар шабакаҳои иҷтимоӣ,” баромад намуда, дар оғози суханронии худ аз “таърих”-и луч, ифтихори пуч, таърихбофию таърихфиребии наҳзатиҳо ва ҳатто шахсиятҳои сатҳи байналмилалиро, аз ҷумла яке аз чумхуриҳо ба мо дӯст Президенти Ҷумҳурии Белоруссия, Лукашенка А. –ро беасос зери эрод гирифт. Инчунин сафсаттаҳои пештарааш баён намуда, ба номи писари худ Руҳулло ишора карда, қайд кард, ки мардуми Тоҷикистон ба ин номҳо эътиқод доранд, ба пешвоён бузурги исломӣ мансуб аст. Ин боз як далели раднашавандаи наҳзатиҳои мазҳабфурӯш ва бегонапараст мебошад. Роҳбарони  наҳзатиён мазҳаби ҳанафиро фурӯхта,  баробари қабули мазҳаби шиъа номҳои роҳбарони инқилоби исломии Эрон-Меҳдӣ, Ҷавод, Боқир, Муртазо, Ҳумайнӣ, Биҳиштӣ, Муттаҳаррӣ, Руҳулло, Ҳусайнӣ ва ғайраро ба фарзандони худ гузоштаанд. Масалан писарони раиси собиқи ҲНИ Абдуллои Нурӣ – Биҳиштӣ ва Ҳусайнӣ, писарони раиси ҳозираи ТТЭ ҲНИ М.Кабирӣ – Руҳулло, Муртазо, Биҳиштӣ, Меҳдӣ, писарони муовини аввали раиси собиқ ҲНИТ Саидумар Ҳусайнӣ – Саидмеҳдӣ, Саидҷавод, Биҳиштӣ, писари узви раёсати ТТЭ ҲНИ Шамсиддин Саидов – Руҳулло, Биҳиштӣ, Боҳунар ва ғайра ном доранд. Ин хоинони миллат, Ватан, дину мазҳаб намедонанд, ки чи тавр садоқат, ғуломи ҳалқабаргӯш буданашонро ба хоҷагони хориҷиашон нишон диҳанд, бо кадом шеваи ҷилваю рақс, мисли раққосони дарбори амирони манғитӣ ба онҳо хизмат кунанд ва мақбул шаванд. Ба пиндори онҳо ин номҳои “ифтихорӣ” гӯё ақлу дониш ва фаросати онҳоро афзун месозад.

Вазъияти имрӯзаи баамаломада, аз ҳар як сокини бо нангу номуси кишвар тақозо мекунад, ки фирефтаи ҳар гуна ашхоси нопок нагарданд ва нагузоранд, ки сулҳу суботи сарзамини аҷдодӣ халалдор шавад. Бинобар ин дар ин замина ҳар як фарди Ватандӯст, соҳибвиҷдон вазифадор аст, ки зиракии сиёсиро аз даст надиҳад. Ҳар субҳи сафо шукронаи оромиву ободии Ватан кунад.  Дар робита ба ин Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни мулоқоти  навбатии хеш бо ҷавонони мамлакат, ки он  23 майи соли равон баргузор гардид, қайд карданд: Ҷавонони ватандӯсту огоҳи мо бояд минбаъд низ ҳушёр бошанд ва нагузоранд, ки гурӯҳҳои манфиатҷӯи дохиливу хориҷӣ дар шуури дигар наврасону ҷавонони мо мафкураи бегона, хурофотӣ ва ифротгароёнаро ҷой намоянд.

Мардуми кишвари озоду ободи мо имрӯз аз он ифтихор доранд, ки бо шарофати Истиқлолияти давлатӣ соҳиби давлати миллӣ ва рамзҳои давлатӣ гардиданд. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барҳақ таъкид намудаанд: «Яке аз муҳимтарин дастовардҳои мо дар даврони истиқлолият давлатсозӣ ва давлатдории муосири миллӣ мебошад…». Аз ин рӯ, давру замон дар назди мо- аҳли зиё, олимон ва соҳибватанон вазифаҳои бузургеро гузоштааст: бояд ба хотири ҳифз ва гиромидошти дастовардҳои даврони Истиқлолияти кишвар, ки имсол 30-солагии онро дар сатҳи баланд таҷлил хоҳем кард, доир ба масъалаҳои пешгирии фаъолияти ҳизбу ҳаракатҳои иртиҷоӣ, ки ба муқобили шукуфоӣ ва пешравиҳои инсоният нигаронида шудааст, муборизаи беамон барем ва дар ташаккули андеша, фарҳанг ва давлати миллӣ саҳми муносиб гузорем.

                                    Манонова Р., дотсенти кафедраи

                                    забонҳои тоҷикӣ ва русӣ

Таърих собит менамояд, ки миллати тоҷик дар фосилаи таърихи чандинҳазорсолаи хеш аз ҳуҷумҳои ногаҳонии “ҳамдиёрони худ”, мутаассифона, зулму ситами зиёде дидааст. Дар робита ба ин ба ёд меорем қаҳрамониву далерии Темурмаликро, вале кӯрдилону носипосон дар ҳамон давра низ ба хотири манфиатҳои худ мулкро ба дасти чингизиён дода буданд. Ин ашхоси буздилу бегонапарасти хоин имрӯз низ, чун Муҳаммадиқболи Садриддин ҳастанд. Ин ҳайфулиқболи нотавон тавре худ дар мақолаву баромадҳои подарҳавояш менигорад, маъруфтарин лагандбардорон ва аз мунофиқтарин “сарбози фидои”-и ташкилоти террористию экстремисттии ҳизби наҳзати ислом ва хоҷагони хориҷӣ мебошад. Номбурда имрӯз бо таъсиси сомонаи ифротӣ бо номи “Пайванд” худро “донандаи асили ислом” муаррифӣ намуда, бо роҳи дурӯғбофию бӯҳтонзанӣ дастовардҳои давраи сохибистиқлоли кишварро нодида гирифта, нисбати давлату Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон сухани иғвоангезона мегӯяд. Ин дурӯяи ватанфурӯши бешараф, дар баъзе ҳолатҳо Иқболбӣ ҳам мегӯянд, банди нафсу пулҳои ҳангуфти ҳоҷагони хориҷӣ шуда, вазифааш аз субҳ то шом тайёр кардани ахбори бардурӯғ ва санги маломат задан ба сари ин ва ё он нафар мебошад. Маҳз ҳасудхӯриаш, нодида гирифтани дастовардҳои даврони соҳибистиқлолӣ аст, ки имрӯз ба бешарафӣ ном баровардааст. Дар робита ба ин бояд ёдовар шудан бамаврид аст, ки дар филми мустанади қисми 7-уми “Хиёнат“, бо номи “Бешарафӣ” бешарафии Муҳаммадиқбол Садриддин -ҳайфулиқбол бори дигар аёну тасдиқ шудааст.

Ҳаводиси охир, паҳншавии бемории сироятии коронвирус “COVID-19″ва таъсири он ба ҷомеаи ҷаҳонӣ бори дигар ин ҳақиқатро собит сохт, ки ҷаҳони муосир ниҳоят тағйирёбанда аст ва шиддати ин хатару таҳдидҳои ҷаҳонӣ имрӯз ҳам паст нашудааст.Мубориза ба мӯкобили терроризиму экстремизм ва дар умумҳамаи падидаҳои номатлубва хатарҳои ҷаҳони муосир дастҷамъӣ ва муттаҳидии тамоми аъзои ҷомеаро тақозо менамояд.

Дар интиҳои андешаҳои хеш ба ин нафарон хотиррасон намуда, гуфтанием, ки мо, мардуми шарифи Тоҷикистон, якдилу яктанем, рӯҳи шикастнопазир дорем. Барои мо беҳтарин неъмат сулҳу субот аст ва оромиву осоиш барои ҳар кишвару миллат, махсусан, барои халқи мо, ки даҳшати ҷанги шаҳрвандиро аз сар гузаронидааст, неъмати бузургтарин маҳсуб ёфта, ҳифзу ҳимояи он вазифаи муқаддаси ҳар як фарди миллатдӯсту ватанпараст ва кулли ҷавонони бонангу номуси Ватан мебошад.

                    М МАҲМУДОВА,

                           ассистенти кафедраи назарияи иқтисод

Мо, кормандони шуъбаи кор бо ҷавонони донишкада санаи 25  майи соли равон тариқи шабакаи иҷтимоӣ, дар барномаи “Паймони миллӣ..” собиқ роҳбари ҲНИ Муҳиддин Кабирӣ баромад намуда буд, назарсанҷӣ карда, хиёнаткори миллатро шадидан маҳкум намуда, нисбати лофзаниҳояш андешаронӣ менамоем. Кабирӣ рӯзҳои охир чун “тӯтии сухангӯ” такрор ба такрор ва беасос дастовардҳои давраи сохибистиқлоли кишварро нодида гирифта, бо баробари ин нисбати шахсиятхои сатҳи ҷаҳонӣ суханашро иғвоангезона баён дошт. Чунончӣ нисбати Иосиф Сталин мисолҳои бемавриду бемавқеъ андешаронӣ намуда, мавқеи манфии худро зикр намуд. Мо,ҷавонони зодаи даврони соҳибистиқлол ҳастем фикру андешаи солим дорем ва аз таърихи ҶБВ бохабар ҳастем ва фаромӯш намекунем, ки дар рушду нумуъи давлати абарқудрати Иттиҳоди Шӯравӣ, ки Тоҷикистон низ ҳамчун як узви он маҳсуб меёфт, нақши И.В.Сталин ҷойгоҳи хоси худро дорад. Аз ин хотир мо ҷавонон ба ин  масъала таваҷҷӯҳи ҷиддӣ зоҳир намуда, дар намунаи равшани фаъолияти чеҳраҳои мондагор бо раҳнамоии устодон дар рӯҳияи ифтихор аз ватану ватандорӣ тарбия гирифта истодаем.

Инчунин М.Кабирӣ дар рафти баромадаш Президенти Ҷумҳурии Белоруссия, Александр Лукашенкаро эрод гирифта, вобаста ба масъалаи  фурудгоҳ ва  сиёсати пешгирифтаи он андешаи носолим баён кард. Ба андешаи мо ҷавонон чи нисбати Президенти Ҷумҳурии Белоруссия Лукашенко А. ва ё умуман шахсиятҳои шинохтаи сатҳи байналмилалӣ, ҳар афрод бояд бо эҳтиёт сухан  гӯяд! Бо баробари ин  зимни баромадаш М.Кабирӣ дар бораи роҳбарони фашистон, оид ба Гитлеру Гебелс ва китоби он, сухан кард. Ин чӣ маънӣ дорад?! Кабирӣ дигар коре надорад!

Хушбахтона, имрӯз дар байни сокинони асосии кишвари мо, ки бештари онро ҷавонон ташкил медиҳад  ба ин тамоюлҳо мо баҳои дурусти худро медиҳем, зеро ҷавонони даврони соҳибистиқлол оид ба давлату давлатдорӣ ва дин баҳоигузории худро доранд. Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон санаи 23 -юми моҳи майи соли равон зимни мулоқот бахшида дар яке аз ҷашнҳои муҳими Тоҷикистони соҳибистиқлол – Рӯзи ҷавонон ба мо ҷавонон дастуру супоришҳои навбатиашонро  дода, аз ҷумла таъкид карданд: Ҷавонони ватандӯсту огоҳи мо бояд минбаъд низ ҳушёр бошанд ва нагузоранд, ки гурӯҳҳои манфиатҷӯи дохиливу хориҷӣ дар шуури дигар наврасону ҷавонони мо мафкураи бегона, хурофотӣ ва ифротгароёнаро ҷой намоянд.

Мо, ҷавонон ҷиҳати амали намудани дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  омодаем ва дар ин самт фаъолияти хешро ба роҳ монда, ҳамеша дар ҷустуҷӯи илму донишҳои муосир ҳастем, касбу ҳунарҳои замонавиро аз худ карда, ба Ватан, миллат ва давлати соҳибистиқлоли хеш содиқ мемонем, сарзамини аҷдодиро самимона дӯст дошта, сулҳу оромӣ, суботи сиёсӣ ва ваҳдати миллиро ҳимоя мекунем, нангу номус ва ҳисси баланди миллии худро ҳифз намуда, эҳтироми падару модар ва пирону калонсолонро ба ҷо меоварем.

Хулоса мо, ҷавонон ба ғавғоҳои беасосу бемантиқи қувваҳои аҳриманӣ дода нашуда, бо дарки амиқи ҳадафҳои неки созандаву бунёдкоронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зичтар муттаҳид гардида, қуввату ғайрати худро минбаъд низ ба манфиати Ватан, таҳкими дастовардҳои Истиқлолияти давлатӣ ва Ваҳдати миллӣ равона месозем.

Мо омӯзгорои кафедра шоҳиди он гардидем, ки яке аз хиёнаткори фирорӣ -роҳбари ТТЭ ҲНИ М.Кабирӣ, санаи 25 майи соли ҷорӣ тариқи шабакаҳои иҷтимоӣ, дар барномаи “Паймони миллӣ…” баромад намуда, чун солу рӯзҳои қаблӣ боз худро “сиёсатшиносу адолатпарвари доно” нишон дода, нисбати шахсиятҳои сатҳи байналмилалӣ лофу газоф зад. Чунончӣ, дар рафти баромадаш нисбати Иосиф Сталин мавқеи манфии худро нишон дод. Набояд фаромӯш кард, ки нақши ин чеҳраи машҳури сиёсӣ дар ғалабаи халқҳои Иттиҳоди Шӯравӣ бар зидди Германияи фашистӣ хеле бузург аст. Инчунин Президенти Ҷумҳурии Белоруссия Александр Лукашенкаро эери танқид қарор дода, роҷеъ ба масъалаи сиёсати пешгирифта ва фурудгоҳ суханҳои иғвоангез баён дошт, ки воқеан ин гуна баромаду лофзаниҳо дар сатҳи байналмилалӣ ҷоиз нест! Алалхусус бо забони тоҷикӣ ва ҳатто дизар забон бошад ҳам.

Бо баробари ин  зимни баромадаш доир ба бегуноҳӣ ва озод намудани  Иззат Амон  ҳарф зад. Ҳол он ки Иззат Амон ба гуноҳҳояш иқрор шудааст.  Воқеан офтобро бо доман пӯшида намешавад. Хотиррасон бояд кард, ки дар назди қонун гунаҳкор будан ва набудани ӯро танҳо Суд муайян мекунад.Инчунин оид ба Гурӯҳи 24 сухан карда, ба мазмун фаъолияташро мусбӣ арзёбӣ намуд. Хулоса имрӯз дар давараи пандемияи бемории сироятии короновирус “COVID19″  ба хабарҳои бардурӯғ ва суханҳои фитнаангези М.Кабирӣ ба касе лозим нест!

Дар интиҳои изҳороти хеш иборз медорем, ки мардуми тоҷик хуб огоҳанд, ки собиқ аъзоёни ҲНИ, бахусус Муҳиддин Кабирӣ, Муҳамадиқболи Садриддин тайи чанд соли охир лиқои қалбакии худро пӯшида, мардумфиребиро шуғл карда буданд. Рукнҳои дини мубини исломро дар шакли ғалат тарғиб карда, ба чашми одамон хок мепӯшиданд. Вале имрӯзҳо ҳамагон симои разилонаи ТТЭ ҲНИ-ро аз дидаву шунидаҳо ошкор карда, мардумро огоҳ мекунанд, ки дигарбора ба доми фиреби ин нохалафони миллаткуш наафтанд.