Year: 2021

Мо тариқи расонаҳои хабарӣ огаҳ ҳастем,ки иддае аз фарзандони хиёнатпешаву гумроҳону нотавонбинони – Кабирию Муҳаммадиқболи бешараф тибқи роҳнамоии хоҷагонашон дар ҳар гӯшаву канори дунётариқи шабакаҳои ичтимоӣ бо мақсади сиёҳ намудани Ватани аҷдодии худ ва барои амалӣ намудани мақсадҳои муғризонашон аз ҳар гуна разилиҳо рӯ намегардонанд, чоҳ ба зери пои худ мекананд. Ба ҳукумати қонунии Тоҷикистон бӯҳтон мезананд, хашм мегиранд, таҳдидҳо месозанду худро “ғамхор”-и миллат меҳисобанд, аммо дар зимн андешаи дигар доранд. Ин ашхос яке ба мардуми тоҷик бисёр хиёнат кардаасту дигаре бошад бешараф аст. Нафаре, ки обрӯи миллати тоҷикро дар саҳнаи дунё ҳамчун як шахсияти террориства аз бешарафи резонид. Дини мубини Исломро ба як бозичаи дасти хориҷиён табдил дод. Мардумро ба роҳи фиреб андохт ва дар мамлакат бозори хиёнатро гарм кард. Метавон таъкид кард, ки М. Кабирӣ ва ҳаммаслаконаш саркардагони хушунатҳои диниву ақидавӣ дар Тоҷикистон аст. Таърих гувоҳ аст,ки Кабирию Муҳаммадиқбол . имрӯз дар хориҷи кишвар дур аз Ватану миллат ба сари халқи худ, ҳукумати конститутсионии он борони тӯҳматро рехта, фикр намесозад, ки фарзандони шири софу поки модари тоҷикро чашида ба камол расидагонро роҳгум зада, бо ваъдаҳои хушку холии худ он бегуноҳонро боз ба вартаи ҳалокат равона сохтан мақсад дорад
Бинобар ин ҷавонони имрӯза бояд ҳушёрии сиёсиро аз даст надиҳанд, ба қадри неъматҳои даврони истиқлол бирасанд ва барои расидан ба зиндагии аз ин ҳам шоистатар кӯшиш ба харҷ диҳанд.

Дилафрӯз Ҳомидова,
корманди шуъбаи табъу нашри
ДИС ДДТТ

Имрӯзхо хиёнаткор, хоинони миллат, аз ҷумла Муҳаммадиқболи Сддриддин ва думравони ТТЭ ҲНИ Беҳрузи Тагойзода, ки яке аз ҳаракати ифротӣ бо номи Гурӯҳи 24 мебошад, тариқи шабакаҳои ичтимоӣ дар барномаҳои ифротиашон дастовардҳои беназири Тоҷикистони азизро нодида гирифта, беасос нисбати роҳбарити Ҳукумати кишвар туҳмату ғайбат мекунанд. Хол он, ки ин кӯрнамакони миллат оид ба масоили сиёсӣ хеле дуранд ва умуман сарфаҳм намераванду, аз ҳарчи ба даҳонаш оянд бе мантиқу сафсата сухан мегӯянд.
Воқеан вақт довар аст, ки кӯрнамакони миллат- Муҳаммадиқболу Беҳруз оқибат хоки ватан кӯр хоҳад кард. Ин кӯрнамакон набояд фаромӯш кунанд, ки ин тaзоҳуроту ҳамоишҳояшон дигар рӯҳияи озодихоҳӣ, ватандӯстӣ ва созандагии мардуми моро шикаста наметавонанд.
Таъкидан хотирррасон менамоем, ки инсон бояд дар ҳаёт роҳи некро интихоб кунад, чунки роҳи рост инсонро ба роҳи нек ҳидоят мекунад: росткорӣ, ҳифзи худогоҳии миллӣ, инсонпарварӣ, меҳру муҳаббат, ватандӯстӣ, ободкорӣ, эҷодкорӣ ва сулҳу салоҳро талкин мекунад.
Имрӯз бояд ҳар кадоме аз шаҳрванони боору номуси кишвар бо ҳисси баланди ифтихор аз Ватану ватандорӣ намуда, амалҳои номатлуби нафароне хиёнаткору бадрафторон ва кӯрнамаконро маҳкум намоем.
Ба хотири ҳифзи сулҳу оромӣ ва пойдории суботи сиёсиии ҷомеа мо ҳама бояд муттаҳид бошем ва ба фаъолияти сохтору мақомотҳои давлатӣ ҳамаҷониба мусоидат намоем ва нагузорем, ки хоинони миллату давлат бо ҳар гуна роҳҳо тинҷиву оромии ватани азизи моро халалдор намоянд .

А.ВАЛИЕВ,
ассистенти кафедраи
иқтисодиёт ва соҳибкорӣ

Мушоҳидаҳо собит менамояд ва борҳо мо оид ба фаъолияти бадхоҳони миллт – Кабирӣ ва ҳаммаслакону думравонаш андешаи хешро иброз дошта будем. Такрор ба такрор қайд менамоем,ки ин ашхоси дурӯя пас аз носипосӣ ба халқу миллат ва хиёнат ба Тоҷикистон дар яке аз кишварҳои Аврупо ба ҳайси паноҳандаи сиёсӣ сукунат доранду ором надорад. Бо ҳар васила фитна ангехта, осудагии амнияти халқу Ватанро халалдор сохтан ва пешрафти Тоҷикистони азизро нодида мегирад ва дигар кору илоҷе надорад.Кораш кофтукоби айби касон аст! Чунин ашхос ҳаммаслаки ТТЭ ҲНИ Муҳаммадиқболи Садриддин ва яке аз аъзои ҳаракати ифротӣ –Гуруҳи 24 Бехрузи Тагойзода мебошад, ки ҳеҷ гоҳ ба манфиати халқу Ватан кор накарда, баръакс ба нафъи худ кор мекунанд. Ин афрод мазҳаби худро бар ивази маблағҳои муайян ба хоҷагони хориҷиашон фурӯхта, маҳз бо дастгирии молиявии онҳо имрӯз барои амалӣ намудани мақсади ғаразнокашон кӯшиши беҳуда доранд.
Бояд ёдовар шуд, ки Сарвари кишварамон аз гуноҳи бештари собиқ аъзои ҲНИ гузашт карданд.Аз соли 1997 то сентябри соли 2015 фоизи муайяни ҳайати ҳукумат аз ҳисоби намояндаҳои мухолифин таъин шуда буданд.ВАле мутаассифона, ба ҳамаи ин аҳду паймон таҳаммулпазирии ҳукумату давлат нигоҳ накарда, роҳбарону ҳаммаслакони ТТЭ ҲНИ то ҳол хулосабарорӣ накардаанд ва аз нақшаву ниятҳои нопоки худ даст накашида, аз кишварҳои дуру наздик ба сари давлату миллати мо санги маломат мерезанд.
Кӯшишҳои навбатии носипосони миллат бори дигар моро ҳушдор медиҳанд, ки барои амалиёти ҳар гуна гурӯҳҳои ифротиву ихтилофангез набояд фазои мусоид фароҳам оварем. Биноабар ин, бахусус ҷавонони далеру ғаюри кишвар бояд бо эҳсоси амиқи ватандӯстӣ ва масъулиятшиносӣ ба давлату ватани хеш содиқ бошанд, зарари бегонапарастӣ ва фиребу найранги созмонҳои террористиву ифротгароро фаҳманд ва ҳимояи кишварро аз таҳдиди хатарҳои муосир вазифаи ҷонии худ қарор диҳанд.
Дар фарҷоми андешаи хеш қайд менамоем, ки имрӯз мамлакатамон бо баракати сулҳу Ваҳдати миллӣ ба марҳалаи созандагию бунёдкорӣ ворид шуда, пайваста рушд мекунад. Рушди бемайлони иқтисодиву иҷтимоӣ дар кишварамон, бо дастовардҳои назаррас ва шукуҳу шаҳомати хоса истиқболи таҷлили ҷашни 30-умин солгарди Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон шаҳодати он аст, ки мардуми Тоҷикистон дар роҳи интихобкардаи худ устуворона қадам гузошта, ба қадри сулҳу субот ва Ваҳдати миллӣ расидааст ва дар ин роҳ ба душманону хоинони миллат ҷой нест.

Д. ШАРИПОВ,
сармуаллими кафедраи ҳуқуқшиносӣ

Мо устодони донишкада, тариқи барномаҳои телевизиони чумҳуриявӣ Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ироа гардид, тамошо намуда, ба худ маълумоти зарурӣ гирифтем ва дар иртибот ба ин андешаҳои хешро иброз медорем.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонзимни ироаи Паёми навбатиашон оид ба самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии кишвар дар соли 2021 баён намуданд, ки барои мо сармашқи кор дар соли 2022 мебошад.
Дар Паёми имсолаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мақсадҳои асосии давлат дар соли оянда муайян гардид ва онҳо барои ҳалли масъалаҳои аввалидараҷаи ҳаёти мамлакат, пеш аз ҳама, ноил шудан ба ҳадафҳои стратегӣ ва татбиқи афзалиятҳои миллӣ гузошта шуд, ки танҳо бо такя ба нерӯи мардуми Тоҷикистон ва бо заҳмати содиқонаву софдилонаи халқамон амалӣ хоҳад шуд.
Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми хеш дастовардҳои дар сӣ соли даврони истиқлолият, мушаххасан маълумот додаанд, ки воқеан Тоҷикистони биҳиштосои бе мислу монанд, гул гул шукуфта, ба марҳалаи нави рушду тараққиёти худ ворид мегардад. Пешвои маҳбуби миллат бо ифтихору қаноатмандӣ иброз доштанд, ки даврони соҳибистиқлолӣ барои мардуми сарбаланди мо давраи саъю кӯшишҳои ватандӯстона ва заҳмату талошҳои созанда ба хотири ҳифзи истиқлолияту озодии Тоҷикистон, пешрафти давлат ва ободии Ватан ба ҳисоб меравад. Баробари ин зикр шуд, ки кишвари мо барои расидан ба бузургтарин дастоварди замони истиқлолият – сулҳу оромӣ, суботи сиёсӣ ва ваҳдати миллӣ, ноил шудан ба зиндагии босаодати имрӯза ва бунёди Тоҷикистони навин, ки ҳоло аҳли башар онро мешиносад ва эътироф мекунад, мардуми шарафманди тоҷик содиқона заҳмат кашиданд, мушкилоту маҳрумиятҳои ниҳоят вазнинро аз сар гузарониданд, фидокориву ҷоннисориҳо нишон доданд ва қаҳрамониҳо карданд.
Инчунин дар Паёми навбатӣ доир ба самтҳои асосии маорифи имрӯза аз назари нав дида шуд ва он бо чунин таъкидҳои Пешвои муаззами миллат оғоз ёфт: “Дар даврони соҳибистиқлолӣ мо бунёди маорифи миллӣ ва ворид гардидан ба фазои таҳсилоти байналмилалиро ҳадафи муҳимтарин ва самти афзалиятноки сиёсати иҷтимоии давлат ва Ҳукумати мамлакат қарор додем. Зеро мо чунин мешуморем, ки бунёди миллат аз маориф оғоз меёбад ва ғамхорӣ нисбат ба маориф – сармоягузорӣ барои рушди неруи инсонӣ ва ояндаи ободи давлат ва Ватан мебошад”. Баробари ин дар Паём ба масъалаи таҳсилоти олии касбӣ эътибори махсус дода шуд. Аслан дар зери мафҳуми «таҳсилоти олӣ» ба тайёр кардани мутахассисони баландихтисос дар соҳаи иқтисодиёт, илм, техника ва маданият фаҳмида шуда, он аз навовариҳои илм, маданият ва техника истифода бурда, мушкилоти назариявию амалиро бартараф кардан аст. Мақсади асосии таҳсилоти олӣ ҷавобгӯ будани ба талаботи замон, соҳибихтисос, рақобатпазир, маълумоти олӣ доштан, мусоидат намудан ба рушди илм, фарҳанг, иқтисодиёт, соҳаҳои иҷтимоӣ, тафаккури мустақилона, маънавиёти баланд тайёр кардани мутахассисони баландихтисос мебошад. Доир ба ин масъала мулоҳизаи Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон чунин аст: “Раванди таҳсил дар муассисаҳои таълимӣ ба низоми муайян даромадааст, зарур аст, ки барои боз ҳам баланд бардоштани сатҳу сифати таҳсилот, омода кардани кадрҳои баландихтисос, омӯхтани забони давлатӣ, таъриху фарҳанги бостонии халқи тоҷик, боло бурдани завқу рағбати хонандагон ба омӯзиши фанҳои риёзӣ, дақиқ, табиӣ, технологияҳои иттилоотӣ ва аз худ кардани забонҳои хориҷӣ, махсусан забонҳои русиву англисӣ, таваҷҷуҳи аввалиндараҷа зоҳир карда шавад. Бо ин мақсад, роҳбарони муассисаҳои таълимиро зарур аст, ки ба масъалаҳои баланд бардоштани сатҳи дониш ва касбияти омӯзгорон дар ҳамаи зинаҳои таҳсилот, бахусус омӯзгорони муассисаҳои таҳсилоти ибтидоиву миёнаи касбӣ, такмили ихтисосу бозомӯзӣ ва тарбияи омӯзгорони ҷавони баландихтисос ва ба талаботи замона ҷавобгӯй дар ҳамаи зинаҳои таҳсилот, эътибори аввалиндараҷа диҳанд. Дар робита ба ин, ба Вазорати маориф ва илм супориш дода шуд, ки барои омода кардани омӯзгорони фанҳои риёзӣ, дақиқ ва табиӣ бо забонҳои хориҷӣ дар донишгоҳҳои равияи омӯзгорӣ кушодани шуъбаҳои алоҳидаро пешбинӣ намояд. Баробари ин яке аз нуктаи муҳимро бояд зикр намуд, ки Сарвари кишвар, аз ҷумла, қайд намуданд: Бунёди миллат аз маориф оғоз меёбад ва ғамхорӣ нисбат ба маориф – сармоягузорӣ барои рушди нерӯи инсонӣ ва ояндаи ободи давлат ва Ватан мебошад ва зарур аст, ки барои боз ҳам баланд бардоштани сатҳу сифати таҳсилот, омода кардани кадрҳои баландихтисос, омӯхтани забони давлатӣ, таъриху фарҳанги бостонии халқи тоҷик, боло бурдани завқу рағбати хонандагон ба омӯзиши фанҳои риёзӣ, дақиқ, табиӣ, технологияҳои иттилоотӣ ва аз худ кардани забонҳои хориҷӣ, махсусан, забонҳои русиву англисӣ таваҷҷуҳи аввалиндараҷа зоҳир карда шавад. Баробари ин зарур аст, ки таълими забонҳои хориҷӣ, махсусан русиву англисӣ, дар тамоми факултаву шуъбаҳои мактабҳои олӣ боз ҳам беҳтар ба роҳ монда шавад. Зеро Тоҷикистон ҳоло бо 180 давлат робитаи дипломатӣ ва бо 130 кишвар муносибатҳои тиҷоративу иқтисодӣ дорад.
Мо устодони ДИС ДДТТ Паёми имсола, ки раҳнамои ҷомеа аст, сармашқи фаъолияти хеш қарор дода, баҳри амалӣ намудани дастуру супоришҳои Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҷиҳати омода намудани мутахассисони баландихтисос ва ба талаботи замона ҷавобгӯй тарбия намудан тадбирҳои муассир андешида, бо дастовардҳои боз ҳам бештар истиқбол гирифтани ҷашни 35 – солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон тамоми кӯшишу ѓайрати хешро сафарбар хоҳем намуд.

ШАРИПОВ А.Қ.,
устоди ДИС ДДДТ