Изҳороти кафедраи забонҳои тоҷикию русии ДИС ДДТТ оид ба филми “Хиёнат” ва амалҳои қаллобии Муҳаммадиқболи Садриддин

Филми ҳуҷҷатии «Хиёнат», ки дар шабакаҳои марказии телевизионӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ  намоиш дода шуд, доир ба амалу кирдорҳои нангини хоинони миллат, бахусус роҳбарият ва аъзои ташкилоти террористию экстремистии дар Тоҷикистон мамнӯи Ҳизби наҳзати исломӣ  (ТТЭ ҲНИ), ки тайи солҳои соҳибистиқлолӣ

ТЭТ ҲНИ ва муборизаи мафкуравӣ дар Аврупо

 Масъалаи таносуби дунявият ва диният дар ҷомеаи муосири Тоҷикистон  яке аз муаммоҳои мубрами ҳаёти маънавии тоҷикон мебошад. Дар бораи моҳияти ин масъала каме поёнтар қазоват менамоем, вале ин қазоват қаблан ба он вобаста аст, ки дар ҷомеаи тоҷикон, ки зиёда

Хатари ТЭТ ҲНИ  ба ҷомеаи Тоҷикистон

Имрӯзҳо ифротгароии динӣ дар тамоми кишварҳои олам, махсусан кишварҳои исломӣ доман паҳн намуда, афроди зиёде аз таъсир ва пайомадҳои нохуши он қурбонии ин зуҳурот мегарданд, ки ин ҳолат хеле нигаронкунанда мебошад. Омилҳои зиёде, аз қабили ҷаҳонишавӣ, фақру нодорӣ, ҷаҳлу бесаводӣ

Созмонҳои ифротӣ дар хориҷи кишвар ҳадафҳои нопок доранд!

Бисёр аламовар аст, вақте  мешунавем, ки як қисм ҷавонони тоҷик бар ҳар гуна  ҳаракату равияҳои ифротгароӣ ҳамроҳ гардида, ҷони ҳудро дар кишварҳои бегона,   баҳри манфиатҳои дунёхоҳон   беҳуда қурбон месозанд.  Кас ҳайрон мешавад, ки ба ин гуна ҷавонон чи намерасад ?

Хиёнат ба Ватан-хиёнат ба миллатро касе намебахшад!

Дар ин давраи ҳассосӣ ҳаёти ҷамъиятӣ мо бояд зиракии сиёсиро аз даст надода, шукрона кунем, ки ормонҳои ҳазорсолаи давлатсозиву давлатдории ниёгони озодихоҳамон бо талошу пайкор ва бурду бохтҳои бешумор оқибат ҷомаи амал пӯшиданд ва мову шумо имрӯз соҳиби давлати мустақили

ТТЭ ҲНИ, ифротгароии динӣ ва роҳҳои пешгирии он

  Дар ҳама давру замон инсоният баробари доштани дастовардҳои хубу муваффақиятҳо ҳамзамон бо ҳаргуна падидаву ҳодисаҳо ва зуҳуроти номатлуб, ки барои пешрафти ҷомеа монеа эҷод карданашон мумкин аст, дар зиддият қарор дорад. Ифротгароии динӣ яке аз маъмултарин шаклҳои ифротгароӣ буда,

Ҳизби Наҳзати Ислом ҳизби терористӣ ва экстрамистӣ!

  Ифротгароӣ ва терроризм яке аз падидҳои номатлуби ҷаҳони муосир ба ҳисоб мераванд, ки дар ибтидои асри XXI хусусияти ҷаҳониро касб карда, натанҳо барои кишварҳои алоҳида ё минтақаи муайян, балки хатари умумиинсониро дар сайёра ба бор овардаанд. Дар шароити кунунӣ,

Терроризм ва экстремизм зуҳуроти номатлуб дар замони имруза

  Имрӯз ҷомеаи ҷахониро ифротгароӣ, эктремизм ва терроризм ба ташвиш овардааст. Ифротгароӣ ва терроризм аз чумлаи ходисаҳоеанд, ки барои амнияти миллӣ ва давлатдории хар як мамлакат ва тамоми ҷомеаи ҷахонӣ хатар эҷод мекуна Дар замони мо шахсоне, ҳизбу ҳаракатҳо ва

БАЪЗЕ МАСЪАЛАҲОИ МУБОРИЗА БАР ЗИДДИ ИФРОТГАРОӢ ДАР БАЙНИ ҶАВОНОНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН.

Имрузхо  аз  ибтидои асри XXI огоз намуда экстремизми динӣ як дигаргунсозии хосеро ба худ гирифт, ки он тавассути Интернет ва шабакахои гуногуни он содир мегардад ва бо ҳар гуна тасвирҳои кинаю адоват, ки он хусусияти экстремизми диниро дорад, паҳн гардида

Созмонҳои ифротгаро ва  ТТЭ ҲНИ

  Терроризм ва экстремизм амалҳои номатлуб ва хиёнад коронае мебошанд, ки дар тӯли таърихи инсоният дар паҳлуҳои ҷомеаи шаҳрвандӣ фаъолияти ғаразнокии худро пиёда сохта, бо иҷрои супоришоти фармоишгарони сиёсӣ ва гурӯҳҳои алоҳида ба тарсонидан ва куштори чеҳраҳои намоёни замони хеш