Category: Мақолаҳои сиёсӣ

Мушоҳидаву таҳлилҳо собит менамоянд, ки бадхоҳони миллату давлати мо зиндагии осоиштаву рўзгори обод, фазои хурраму осуда ва хонаи тинҷу оромро пушти по зада, тарки Ватан карда, бо ибораи дигар чоплусони наҳзат имруз чун каждумони зери бурё бо таври пинҳону ошкоро дар кишварҳои Аврупо фаъолияташонро ба роҳ монда, нисбат ба кишвари соҳибистиқлоламон иғвогариро пеша намудаанд. Аз табори чунин бадхоҳи ифротӣ Муҳаммадиқболи Садриддин – мудири сомонаи экстремистӣ эълоншудаи “Ислоҳ.нет”, яке аз дастпарварону пасмондаҳои ташкилоти террористии экстремистӣ ҳизби наҳзати ислом, амиқтараш имруз чоплуси наҳзатӣ -думрави фаъоли паймони худсохтаи наҳзат –“Паймони милли” мебошад. Вобаста ба фаъолияти ин афроди иғвогари

туҳматчӣ андеша ронда, бояд кард,ки соли сипаригардида то имруз дар канали YouTube-”-Ислоҳ.тv”, бештар дар барномаи “Минбари муҳоҷир ” бо ҷалби думравонаш баромад намуда, баробари ин, бо намоиши сабтҳои видиеоӣ, баррасии гуё мактуби шикоятии шаҳру ноҳияҳои кишвар, дар барномаи “Номаҳо аз Ислоҳ.нет” ва “Зери Заррабин” бо пеша намудани туҳмату иғвогарӣ ва фитнаҷўӣ ба низоми давлатдории муосири миллии мо халал расонида, бо ин васила мурдуми кишварро ба бетартибиҳои оммавӣ даъват менамояд. Умуман, нотавонбинони ифротӣ ба ғайр аз талошҳои беҳуда ва суханпардозиҳои буҳтономез дигар коре надоранд. Ҳилаю фиреб, макру ҳиллаи М.Садриддин ва шогирдони чоплусони ватангадояш аслан тибқи фармоиши роҳбарияти наҳзат ва хоҷагони маблағгузори хориҷӣ таҳия ва тарҳрезӣ мешаваду баъзе ифротгароёни дохилӣ ба онҳо ҳамшарикӣ мекунанд. Ин чоплуси наҳзатӣ андеша ҳам намекунад, ки обу нони Ватан онҳоро кӯру оҷиз мекунад. Ақлу тамиз, адлу инсоф, фаҳму фаросот онҳоро тарк кардаасту нафси худ ба Иблиси малъун фурӯхтааст. Бо ибораи дигар, каждумони зери бурё пинҳон пайт пойида, мехоҳанд неши худро ба миллату давлат кишвар зананд. Бовар дорем, ки аз ҷониби мақомоти дахлдори кишвар дер ва ё зуд чоплусони наҳзатии иғвогар ҳам дастгир мешаванд, бо ибораи дигар думи онҳо бурида мешаванд. Ба М.Садриддин ва шогирдону пайравонаш, умуман ба бадхоҳони миллат- каждумони зери бурё такроран гуфтанием, ки дар паҳнои замонҳо миллати мо аз шебу фарози таърих ва озмоишҳои сахту сангин гузашта, дастовардҳои фарҳанги асил, ҳуввияти миллӣ, забони модарӣ, илму адабиёти оламгирашро нигоҳ доштааст. Ба ҳамагон маълум, ки волотарин шиори тоҷикон дар масири таърих ниёгони мо бо талқини афкори пурарзиш:«Гуфтори нек, пиндори нек, кирдори нек» беҳтарин ва равшантарин орзуву омоли инсоният ва рукнҳои ахлоқи ҳамидаро басо орифона ифода намудаанд, ки ин каломи пурҳикмат дар тўли асрҳо барои ташаккули арзишҳои солими башардўстона хидмат кардааст. Бешак, маҳз чунин тамаддуни пешрафта, суннату оинҳои дорои ҷанбаи ҳаётӣ, тафаккури зиндагисоз ва маърифати баланди ақлонии ниёгони мо буд, ки бар зидди чунин душманони миллати тоҷик мубориза кардем.
Дар фароварди андешаамон қайд менамояем, ки мо ҳамавақт суханҳои М.Садриддин ва пайравонашро шадидан маҳкум намуда, нагузорем, ки ин чоплусони мунофиқони беимони ифротӣ дар шабакаҳои иљтимої нисбати кишвари соҳибистиқлоламон сухан гӯянд!

Д.ШАРИПОВ ,
устоди ДИС ДДТТ

Дар ҷаҳони муосир равандҳо ва зуҳуроте арзи вуҷуд доранд, ки на танҳо ба як кишвар ва ё як минтақа, балки ба тамоми кишварҳои ҷаҳон ва дар маҷмӯъ ба кулли мардумони сайёра таҳдид мекунанд. Яке аз чунин зуҳуроти номатлуб, ки хатари минтақавию байналмилалиро ба бор оварда, дар ҳама минтақаҳои олам тамоюли паҳншавиро дорад, терроризм ва экстремизм мебошад, ки боиси таваҷҷуҳи ҳаматарафаи созмону ташкилотҳои байналмилалӣ ва давлатҳои ҷаҳон гардидааст. Дар инртибот ба ин, бояд қайд кард, ки фаъолияти тахрибкоронаи ҳизбу ҳаракатҳои динӣ – экстремистӣ ва созмону ташкилотҳои террористӣ, аз ҷумла «Давлати исломии Ироқу Шом» (ДИИШ) ва ё бо номи “Давлати исломӣ” ва равияњои ифротї, ки рўйхаташон ба садњо расидааст, созмон ёфта, даст ба амалҳои номатлуб заданашон ба назар мерасад. Аъзоёни ДИИШ барои ноил шудан ба ҳадафҳои нопоки худ аз дастовардҳои муосири илмӣ-техникии намояндагони худ, аз ҷумла воситаҳои алоқаи мобилӣ ва Интернет истифода мекунад. Дар ҳоле ки аксарияти онҳо ошкоро тавассути саҳифаҳои худ дар шабакаҳои иҷтимоӣ мардумро ба “ҷиҳод” ташвиқ мекунанд, гурӯҳи дигар зери ниқоби “корҳои хайрия” ба таблиғот машғуланд. Барои ҷалби аъзои нав ба сафҳои худ, онҳо гурӯҳҳои махсус таъсис додаанд, ки дар системаҳои худ бо фаъолияти виртуалӣ машғул шаванд ва бо ҷалби соҳибихтисосон. Таблиғи ғояҳои радикалӣ тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ, аз ҷумла Facebook, Instagram, VKontakte, Twitter, Tumbler, Telegram, Youtube татбиқ карда мешавад. Тибқи таҳлилҳо 84 фоизи ҷавонон, ки дар терроризм, алахусус дар ДИИШ даст доранд, мустақиман дар шабакаҳои иҷтимоӣ ҷалб карда шудаанд. Имруз аъзоёни ДИИШ асосан дар кишварҳои Шарқи Наздик, Африқо ва Осиё, аз қабили Сурия, Ироқ, Афғонистон ва ҳатто дар низ Туркия ба таври пинҳонию ошкоро даст ба ҷиноятҳои мухталиф мезананд. Дар иртибот ба ин, мисол меорем,тибқи маълумоти вазири корҳои дохилии Туркия эълон кард, ки пулиси ин кишвар рӯзи 30 декабри соли 2025 дар амалиёти сартосарӣ алайҳи гурӯҳи “Давлати исломӣ” 357 гумонбарро боздошт кардааст. Ин амалиёт як рӯз пас аз он анҷом шуд, ки дар ҷараёни як даргирии мусаллаҳона дар шимол-ғарби Туркия, се афсари пулис ва шаш фарди мусаллаҳ кушта шуданд. Ин зуҳурот на танҳо ба сиёсати дохилии кишварҳои алоҳида, балки дар муносибатҳои давлатҳои ҷудогона роҳандозӣ шуда истодааст, ки Президенти Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин радиф қайд намуда буданд: “Мубориза бо терроризм ва экстремизм фароҳам овардани фазои боварӣ, эҳтиром ба манфиатҳои ҳамдигар ва муттаҳид шудани ҳамаи кишварҳои дунёро дар пешорӯи ин хатари умумӣ тақозо менамояд. Истифодаи “сиёсати дугона” нисбат ба терроризм ва экстремизм самаранокии кӯшишҳои ҷомеаи ҷаҳониро дар муборизаи муштарак бо ин зуҳурот ҷиддан коҳиш дода, баръакс, мухолифатҳои наверо байни эътилофҳои ҳарбиву сиёсӣ эҷод мекунад ва авзои ҷаҳонро боз ҳам ноором месозад. Ман чандин маротиба аз минбарҳои Созмони Милали Муттаҳид ва дигар ташкилотҳои бонуфузи байналмилалӣ таъкид карда будам, ки террорист ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад”. Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон доир ба ин масъала, ки дарди рӯз мебошад, чунин иброз менамоянд: “Имрӯз терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср ба амнияти ҷаҳон ва ҳар як сокини сайёра таҳдид карда, барои башарият хатари на камтар аз силоҳи ядроиро ба миён овардааст”.
Мавриди зикр аст, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон то имрӯз чандин конфронсу ҳамоишҳои сатҳи баландро ба мақсади мубориза бар зидди терроризм ташкил ва баргузор намудааст ва ҳамеша дар саргаҳи муборизони ин вабои номатлуби замон қарор дорад.
Аз гуфтаҳои боло хулосабарорӣ намуда, бояд қайд кард, ки имрӯз ҳар як узви ҷомеаро зарур аст, ки бар зидди терроризму ифротгароӣ муборизаи беамон барад. Зеро танҳо дар ҳамоҳангӣ метавон бар зиддӣ ин падидаи номатлуб ва хатарнок муборизаи беамон бурд. Аҳли ҷомеаи тамаддунофари мо, ки ҳисси баланди ватанпарварӣ, ватандӯстӣ, худшиносӣ ва худогоҳӣ доранд, ҳеҷ гоҳ намегузоранд, оромиву сулҳу суботи кишвар халалдор гардад.

М.МАМАДҶ ОНОВА,
устоди ДИС ДДТТ

Мусаллам аст, ки дар давоми солҳои спиригардида бархе гуруҳу созмонҳои иғвогар, аз қабили наҳзатиҳо ва думравонаш, ки ин тӯдаи афроди ифротиро навнаҳзат ном гузоштаанд, то ҳол ба худ хулосаи зарурӣ набароварда, аз оғози соли равон тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ садо баланд намуда, ба оламиёни бехабар нисбати соҳибихтиёру соҳибистиқлолии кишвари азизамон эродҳои беасосу бардурӯғро паҳн намуда, бо ин васила кӯшиш доранд, ки дар ҷаҳонбинӣ ва эътиқоди динии ҷавонон дигаргунӣ ворид намуда, шаҳрвандони кишвар ва муҳоҷиронро бар зидди сиёсати давлатдории навин барангезанд.
Имрўз Муҳиддин Кабирӣ ва думравонаш, амиқтараш навнаҳзатиҳо бо пуштибонии хоҷагонаш ва тарафдоронаш дар хориҷи кишвар паноҳ ёфтанд ва номи ҳизбашро бо “Паймони миллӣ…“номгузорӣ карда, бо ҳар роҳу восита мақсадҳои нопокашонро амалӣ созанд. Мо исми давлати тоҷикон-ро ҳамроҳ накарданро зарур мешуморем. Тоҷикистон барои мо муқаддасу азиз аст, набояд наҳзату навнаҳсатиҳои иғвогар онро истифода кунанд ва ҳақ надоранд, ки аз номи кишвари соҳибистиқлоламон баромад намоянд. Умуман, оид ба ин масоил ба хонандаи закӣ ҳоҷат ба баён нест!
Агар нисбат ба паймони худсохтаи наҳзат –“Паймони милли,”дар асл ҳамон ТЭТ ҲНИ мебошад,ки аз оғози фаъолияташ гуфтанӣ шавем, бешубҳа ин гуруҳаки роҳгумзада ба пешрафту тараққиёти кишвари мо, сулҳу суботи пойдор назари нек надоштанд ва имрӯз низ пеш аз ҳама барои манфиати шахсӣ мақсад доранд, ки вазъияти кишварро тағйир диҳанд. Имрӯз бехиради гумроҳшудагон аз пешравиҳову дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон озурдахотир гардида, зимни бегонапарастӣ камбудиҳои ночизи кишварро мавриди таҳқиру писханди ҷомеаи ҷаҳонӣ қарор медиҳанд. Дар иртиобат ба ин, мо яке аз думрави фаъоли паймони худсохтаи наҳзат – иғвогари ифротӣ Муҳаммадиқболи Садриддинро мисол меорем, ки мунтазам дар канали You Tube – ”Ислоҳ.тv”(Ислоҳ.нет.) дар барномаи “Минбари муҳоҷир”бо ҷалби шогирдону пайравонаш, амиқтараш навнаҳзатиҳо тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ бо пахшу нашр кардани маводи ғаразнок миёни ҷомеаи тоҷик нуфуз пайдо кардан мехоҳад ва худро мубаллиғи озодию истиқлол ва пуштибони мардум вонамуд мекунанд. Чунончи, 4 январи соли 2026 М.Садриддин тавассути барномаи зикршуда бо ҷалби думравони фаъолаш, аз ҷумла Абдулло, Муҳаммад Тағоев, Абдураҳмон ва як қатор номҳои сохта, аз қабили “Домоди чоплус”, “Ватан 665” ва ”7+70”зимни баромад суханро чун обу ҳаво тағйир дода, оид ба масоили ҳамсоядорӣ,

қазияи Президенти Внесуела Николас Мадуро, ба сари қудрат омадани Президенти Ҷумҳурии Узбекистон ва нисбат кишварҳои Куба, Амрико бо шакли таҳқиру беэҳтиромӣ андешаронӣ намуданд. Илова бар ин, инчунин М.Кабирӣ дар давоми моҳи январи соли равон оид ба қазияи зикршуда

низ баромад намуда, андешаи носолимашро баён сохт. Ба андешаи мо нисбати ҳар давлату миллат, ҳар як шахс бояд дар қолаби инсофу мантиқ ва риояи шариату қонунгузории ҷорӣ сурат бигиранд, на дар доираи танги манфиатҳои шахсӣ ва гуруҳӣ.
Хуллас, воқеаву руйдоди нав дар хориҷии дуру наздик нишон медиҳад, ки наҳзату навнаҳзатиҳо ба таври комил дастпарвару дастнишондодаи бегонагон буда, ҳадафи ягонаи он шикасти тафаккури миллии мардуми кишвар аст. Баромадҳои иғвогаронаи ин тоифа афрод дар шабакаҳои иљтимоӣ ва аз боздошти собиқ аъзоёни наҳзат нишон медиҳад, ки ин тоифа афроди гумроҳшуда дар макотиби мазҳабии хориҷӣ таълимоти динию низомӣ, усулҳои таблиғу ташвиқ, суханварию гӯлзании мардум ва дигар нозукиҳои муборизаҳои идеологию низомиро аз худ намуда, барои иҷрои аҳдофи барномарезишуда дар Тоҷикистон ва кишварҳои хориљӣ корҳоро амалӣ менамоянд. Онҳоро ҳақиқати таърих, ҳаводиси зиёди айём ва пайомади амалиёти бисёр ҳаммаслакону пайравонашон ҳеҷ дарси ибрат намешавад, гӯё чашми бино, гӯши шунаво надоранд, сахт мутаассибу бехиради гумроҳ шудаанд. Таъкидан ба Кабирию Муҳаммадиқбол ва шогирдону думравонаш, умуман ба гуруҳаки гумроҳшудагон гуфтанием, ки шумо барои пешравии давлат ба мисли мӯрчае хизмат накардаед ва ба ғайр аз иғво ва фитнаандохтан корӣ дигар надоред.
Бо дарназардошти масъалаи матраҳгардида хулосабарорӣ намуда, иброз медорем, ки бояд имрўз ҳар фарди мардумони кишвар бо ҳисси баланди ифтихор аз Ватану ватандорӣ намуда, баромадҳои М.Кабирӣ, М.Садриддин ва думравони иғвогарро маҳкум намуда, баҳри баланд бардоштани маърифати сиёсиву ҳуқуқӣ ва дар руҳияи ватандӯстиву меҳанпарастӣ тарбия намудани ҷавонон фаъолияти хешро равона карда, баробари ин, баҳри решакан намудани ғояҳои ифротгароии бадхоҳони миллат муборизаи беамон мебарем.

Р. АНВАРӢ,
ассистенти кафедраи
молия ва қарз

Мушоҳидаву таҳлилҳои, ки солҳои охир собит менамоянд, ки ҳаракату гурўҳҳое арзи вуҷуд доранд, ки бо ҳар роҳу восита пайи дигаргунсозии мафкураи миллат ва парокандасозии он, таҳкиру туҳмати роҳбарияти олии кишвар, шахсияти мансабдор, баробари ин  дастовардҳои истиқлолият нодида гирифта, байни шаҳрвандони дохиливу хориҷи ҷумҳурӣ тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ  иғво меангезанд. Зимни баромаду сабтҳои видеоӣ ва аудиоии онҳо танҳо суханони беасос, бедалел, ғайриқонунӣ, туҳматангез ва иғвогарона инъикос ёфтаасту халос. Мисоли равшани ин гуфтаҳо яке Муҳаммадиқболи Садриддин, ки яке аз думрави фаъоли наҳзат бо ҷалби  шогирдону пайравонаш дар канали YouTube Ислоҳ.тv., амиқтараш пойгоҳи таҳлилӣ, сиёсӣ ва динӣ  номи “Ислоҳ нет.”дар барномаи “Минбари муҳоҷир”ва дигаре ” Беҳрўзи Тағойзода, аъзои фаъоли ҳаракати мамнуъ дар кишвар “Гурўҳи 24” , дар барномаи “Садои мардум”

дар давоми соли 2025  шабакаи иҷтимоиро ба манфиати худ истифода бурда, бо навбат нисбати ҷумҳурии азизамон айбҷўӣ намуда, мурдуми кишварро ба бетартибиҳои оммавӣ даъват менамоянд. Ин тоифа афрод виҷдони пок надоранду пур аз  аз ғаразу кина,намехоҳанд, ки дар кишвари мо оромӣ ва осудагӣ бошад.  Ҳамаи наворҳои дурӯғине, ки М.Садриддин ва  Б.Тағоев  омода карда, дар сомонаҳои интернетӣ пахш мекунанд, шаҳодати онро мекунад, ки онҳо ба ғайр аз иғво ва фитнаандохтан корӣ дигар надоранд. Силсилатаҳлили ноқис, ва бепояи суханрониҳои М.Садриддин ва Б.Тағоев бар зидди сиёсати пешгирифтаи кишварамон аст. Кору амалашон танҳо исён овардану тафриқа андохтан аст,ки ин амал нобахшиданист!

Мо аз баромадҳои  иғвогарони фирорӣ хулосабарорӣ намуда, такроран изҳор доштанием, ки М.Садириддин ва Б.Тағоев  ва думравони  косалесонаш дар фикру андешаи амнияту осоиштагии миллату Ватани азизамон нестанд! Ҳар як фарди солимақл  бо чашмони худ дидаву бо гушҳои худ борҳо шунидааст, ки М.Садриддин ва Б.Тағоев тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ чи гуна миллатро бо ҳам мешӯронду мардумро ба майдонҳо даъват мекунад. Аз ин лиҳоз, аз ҳар як инсони ватандор, муҳоҷиру мусофир даъват ба амал меорем, ки аз тамошо ва ҳамроҳ шудан ба ин афроди ифротгаро дар шабакаи иҷтимоии фейсбук, ютюб ва амсоли инҳо худдорӣ намоянд ва ҳаёти худро зери хатар нагузорад. Ҷавонон бояд шабакаҳои иҷтимоиро фақат ҷиҳатҳои мусбиашро истифода баранд, барои омӯхтани забонҳои хориҷӣ, барои истифодаи китобхонаҳои электронӣ,  ҳамчун шабакаи иттилоотӣ ва ғайраҳо истифода баранд.

          Дар фарҷоми андешаи худ қайд менамоем, ки имрӯз тафаккури миллати боору номуси тоҷик тафаккури созандагӣ буда, бо гузашти айём ва табодули таҷриба рўз аз рўз аз моҳияти созмону ва ҳизбҳои бадтинат огаҳ гардида, дар муқобили чунин афроди тангназарони иғвогар – М.Садриддин  ва Б.Тағоев муборизаи беамон бурда истодаанд ва дар оянда низ ҳоҳанд бурд. Мо итминон дорем, ки бо дарки дурусти масъалаҳои матраҳшуда  тамоми мардуми шарифи Тоҷикистон ва берун аз он минбаъд низ вазифаи муқаддаси худро ба хотири таҳкими Ваҳдати миллӣ, тақвияти иқтидори  давлат ва пешрафти ҷомеа содиқона иҷро намуда, ҳамаи саъю талош ва ҳиммату ғайрати худро барои ободии Тоҷикистони азизамон сафарбар хоҳанд кард.

Дар фароварди андешаи навбатиамон,  ба ҳар шаҳрванди кишвар ва шаҳрвандони дар хориҷи мамлакат кору зиндагӣ мекунанд, даъват ба амал меорем, ки пайваста ҳушёрию зираки сиёсииро аз даст надода, бар зидди ин гуруҳҳаки тангнзари  иғвогар, ки мехоҳанд бо ҳилаву фириефта намудан, ҷомеаи моро ноором кардани ҳастанд, муборизаи беамон бояд бурд.

 Р.АНВАРӢ ,

устоди ДИС ДДТТ

Мо, кормандони шуъба, борҳо зимни изҳоротҳои хеш нисбат ба иғвогари ватангадои фирорӣ – Муҳаммадиқболи Садриддин, ки дар канали You Tube – “Ислоҳ.тv” (Ислоҳ.нет.) баромадҳои ифротӣ менамояд, андешаҳоямонро иброз намуда, онро шадидан маҳкум намуд будем.
Ин иғвогари дурўя имрӯз дар яке аз кишварҳои Аврупо ба ҳайси паноҳандаи сиёсӣ сукунат дораду ором надоранд. То ҳол ба худ хулосаи зарурӣ набароварда, дар давоми соли равон бо ҷалби думравонаш дар барномаҳои ифротӣ бо номи “Минбари муҳоҷир”, “Зери Заррабин”ва “Номаҳо аз Ислоҳ.нет” баромад намуда, ба туҳмату буҳтон, дурӯғу дасиса ва бадном кардани ходимони сиёсиву давлатӣ туҳматҳоро ранги борон бар сари миллати тоҷик мерезанд. Ҳамин тавр бефаҳмиву бефаросотии худро ба мутолиакунандагони худ, яъне мо зиёиёни кишвар нишон дода, исбот мекунанд. ки онҳо ноқисулақаланд. Масалан, санаи 28 декабри соли равон дар барномаи ифротии дар боло зикршуда М.Садриддин бо ҷалби пайравонаш, аз ҷумла, бо номи Абдуллову Идрис, Алӣ ва як қаторо номҳои сохта, аз қабили “Ватан 665”

баромади ифротӣ намуданд. Ҳар як бинанда аз баромадҳои қаблӣ ва навбатии М.Садриддин ва думравони зикркардашуда бе ягон душворӣ дарк мекунад, ки ин афроди роҳгумзада ба ҷуз наҳсию касофат, ғайбату туҳмат ва бадбахтию хушунат дигар коре аз дасташон намеояд.Худнамоиши навбатии нохалафони миллат ин паст задани мавқеи давлату миллати тоҷик дар миқёси байналмилалӣ ва минтақавӣ, махсусан зери интиқод гирифтани ҳукумати имрӯзаи кишвар аст. Бадномкуниҳо шабеҳи туҳматҳои қаблӣ ҳаст, аммо бо шаклу намуди дигар. Ин навбат вобаста ба сафари Сарвари кишвар дар Санкт-Петербу́рг, қазияи барқ ва аз зиндонҳо озод намудани пайравонашон, баромадҳои беасосу носолим намуданд.
Хулоса, ин ҷо дигар ба шарҳу тафсири масъала ҳоҷат нест ва дар фарҷоми андешаи хеш қайд менамоем, ки мардуми кишвар аллакай аз њилаю найранги М. Садриддин ва думравонаш хабардоранд ва ба суханпардозию сафсатабозии иғвогаронаашон эътибори љиддие намедињанд. Воқеан, сулҳи деринтизори мо бисёр қавӣ аст, ягон қувва онро халалдор карда наметавонад. Мо, ҳамеша сиёсати хирадмандонаи Сарвари кишварро ҷонибдорӣ менамоем ва Тоҷикистонро якҷоя баҳри сазовор истиқбол намудани ҷашни 35-умин солгарди Истиқлоли давлатӣ ватанамонро боз ҳам зеботар хоњем намуд. Тоҷикистон, ба пеш!