Мо, борҳо зимни мақолаву изҳороти хеш нисбати бадхоњони роҳгумзада андешаронӣ карда будем.Ин навбат нисбат ба фаъолияти Мухиддин Кабирӣ – раҳбари наҳзат, ки алҳол номи ҳизбашро “Паймони милли..” ном гузоштаст, бо ибораи дигар паймони худсохтаи наҳзат мебошад, имруз бо дастгирии хољагони хориљиаш дар яке кишвари Аврупо паноњ ёфтаасту то њанӯз дидаю дониста ба дурӯғпардозию туҳматзанӣ машғул аст, ибрози андеша менамоем. Бояд қайд кард, ки ҳадафи Кабирӣ ва ҳамммаслакону думравонаш аслан ҷамъ намудани пулу сармоя асту халос ва барои ин гуна афрод инсоният ва меҳан арзише надоранд. Умуман, наҳзатиҳо ва пайравонаш аз табори чунин хиёнатпешагон ба ҳисоб мераванд, ки худро мусичаи бегуноҳ шуморида, агар рўзе нисбати кишвари соҳибистиқлоламон ва ё нафаре аз роҳбарияти олии кишвар туҳмату буҳтон наяфкананд, худро ором намегиранд. Корашон ҳамеша кофтукоби айби касон, дуруғпардозӣ ва туҳмату ғайбат аст. Имруз бадандешони дуруғбоф бо ҳар роҳу восита,алалхусуса тавассути шабакаҳои иҷтимоӣ баромад намуда, аз рӯи ҳамон сенарияи кӯҳна, мехоҳанд ҳаёти осоиштаи моро халалдор намоянд. Камбудию норасоиҳои ҷузъие, ки дар зиндагии аҳли ҷомеа ҷой доранд, байрақи дасти онҳост. Баробари ин, нафақат нисбати кишвари соҳибистиқлоламон, инчунин давлатдории мамлакатҳои абарқудрат низ, дар барномаҳои рузноманигорону сиёсатшиносон, мухолифини давлатҳои мухталиф иштирок намуда, зимни мусоҳиба андешаҳои носолими худро иброз менамояд. Чунончи М.Кабирӣ дар барномаи Михаил Касин (Кацин),ки худро сиёсатшинос маъруфи менамояду, шаҳрванди шаҳри Одессаи Украина мебошад, дар давоми моҳи апрел, амиқтараш санаҳои 5 ва 6 апрели соли равон дар мусоҳиба иштирок намуд. Ин навбат Кабирӣ ба суолҳои Касин Михаил дар бораи вохурии навбатӣ ва муносибати байни кишвари Русияву Арманистон ва Ҷумҳуриҳои Озарбойҷон, Қазоқистон ва оид ба корвони ёрии башардустонаи Тоҷикистон ба мардуми дусту бародари Ҷумҳурии Исломии Эрон посух дод. Кабири худро боз “сиёсатшинос”намоиш дода, нисбат ба муносибати байни давлатҳои зикршуда, алалхусус муносибати байни Русия ва Арманистон бо таври худ андешаронӣ кард. Ҳар шахс бе мушкилӣ, пай мебарад, ки Кабирӣ хислати тундгапию дуруғбофӣ ва ифроткориро касб кардааст. Ба андешаи мо нисбати давлатхои Русияву Арманистон, умуман давлатҳои ҷаҳон бо мулоҳиза ва андешаи солим бояд сухан кард. Таъкидан қайд менамоем, ки баҳогузорӣ намудани сиёсати дохилию хориҷӣ, умуман дар шароити осебпазирии кишварҳои миллӣ ва шиддат гирифтани хатарҳои муосир ҳифзи субот в амнияти давлат кори саҳл нест! Баҳогузориро он шахсе, метавонад, ки дар соҳаҳои гунонгуни хочагии халқ,мақомотҳои давлатӣ солҳои тулонӣ фаъолият бурда, ба дастоварди назааррас ноил гаштааст ва мардуми кишвар нисбати он шахс баҳои мусбии хешро дода бошад. Матлаби ин гуфтаҳо ба хонандаи закӣ ҳоҷат ба баён нест!
Дар фарҷоми андешаи хеш мо баромадҳои М. Кабирӣ ва думравонаш, умуман наҳзату навнаҳзатиҳоро сахт маломату маҳкум карда, намегузорем, ки бадхоҳони миллат дар шабакањои иљтимої бо дурўѓпардозї ва дасисабозии худ нисбати кишвари соҳибистиқлоламон сухан гӯянд.
Ф. ҚУРБОНОВ ,
мудири шуъбаи кор
бо ҷавонони ДИС ДДТТ