Мо, ҷавонони зодаи даврони соҳибистиқлол борҳо зимни изҳоротҳои хеш нисбат ба яке аз пайрави фаъоли наҳзат Муҳаммадиқболи Садриддин, амиқтараш созмодиҳандаи “Ҳаракати ислоҳотхоҳон”-и ифротӣ, ки тариқи канали YouTube-“Ислоҳ.нет.”-Ислоҳ.тv, дар барномаи “Минбари муҳоҷир” бо ҷалби шогирдону думравонаш баромади ифротӣ менамояд, назарсанҷӣ карда, андешаҳоямонро иброз дошта будем.
Дар иртибот ба баромади навбатии М.Садриддин, ки 04 феврали соли равон дар барномаи зикршуда, баромадҳои ифротӣ намуд, андешаронӣ менамоем ва сараввал онро шадидан маҳкум менамоем. Бояд қайд кард, ки М. Садриддин зимни баромади навбатиаш боз бо ҷалби думрави фаъолаш,аз ҷумла Муҳаммад Тағоев, афроде бо номи Абдулло
ва як қатор роҳгумзадагон бо номҳои сохтаю бофта, аз қабили “7+70”, “Ватан 665”, “Ватсап” мисли пештара ба суханпардозиву дурӯғпаҳнкунӣ машғул шуда, пайи дигаргунсозии мафкураи миллат ва парокандасозии он, таҳқиру тӯҳмати роҳбарияти олии давлату Ҳукумати кишвар ҷаҳду талош дошта, байни шаҳрвандони дохиливу хориҷи ҷумҳурӣ иғво меангезанд. Баробари ин, бо истифода аз қишри ҷавонони камсаводу бекор, дорои маърифати пасти динию дуняви дошта, муҳоҷирони меҳнатӣ қарор доштаро бо роҳи фиреб ба гурӯҳҳои ифротӣ ва ҳиёнаткорӣ пеша намудан кӯшиш доранд.
Зимни андешаҳои хеш борҳо зикр карда будем, боз қайд менамоем,ки имрӯз мардуми борору номуси кишвар бохабаранд, ки М.Садриддину думравонаш, бо ибораи дигар наҳзату навнаҳзатиҳо кистанд ва чӣ ният доранд. Умуман, рафтору гуфтори ин тоифа ифротгарони иғвогар аз он далолат менамояд, ки нисбат ба ҳар воқеияти ҳаёти ҷомеаи орому осудаи кишвари соҳибистиқлоламон наметавонанд ҳарфе бидуни ғараз гӯянд. Чунки ақлу тамиз, адлу инсоф, фаҳму фаросот онҳоро тарк кардаасту бо тавсифҳои сохтаву андешаҳои по дар ҳавои худ ба хотири кас гуфтаҳои бемореро ба хотир меорад, ки аз таъсири тасбу таб ба ҳарзагўӣ медарояд ва шояд ба гуфтаҳои худ бовар кунад. Хулоса, ин ҷо дигар ба шарҳу тафсири масъала ҳоҷат нест!
Дар интиҳои изҳороти навбатии хеш қайд менамоем, ки М.Садридин ва думравонаш, умуман иблисони малъун фаромӯш кардаанд, ки халқи Тоҷикистон дигар ба макру фиреби як даста хоинҳои ватанфурӯш намефтанд ва онро доимо шадидан маҳкум менамоянд.
Мо, ҷавонони насли Истиқлол, тамоми неру ва талоши худро баҳри рушду ободии имрӯзу фардои давлат равона намуда, дар оянда низ бар зидди андешаҳои бебунёду амалҳои бадхоҳони миллат муборизаи беамон бурда, намегузорем фазои ороми муқаддаси кишварамонро ғуборолуд созанд.