Паёми истиқлол Ваҳдат аст.

Мардуми меҳнатқарини кишварамон дар остонаи ду санаи тақдирсози миллат 25 солагии соҳибистиқлоли ва 19-умин солгарди Ваҳдат ва ризоияти миллӣ қарор доранд.Чархи гардуни таърих ҳарчи моро аз ин санаҳои таърих дур месозад, мо ҳамон андоза арзиши беҳамтои онҳоро эҳсос менамоем. Бечунну чаро ин ду санаи таърихи ду халқаи ногустании таърихи навини Тоҷикистон  буда, яке дигареро тақвият мебахшад ва онҳо зинаҳои муайяни рушди ҷомеаи тоҷиконро инъикос менамояд. Дар силсилаи арзишҳои даврони соҳибистиқлолӣ, ба даст омадани ваҳдати миллӣ чун арзиши воло мақоми хоса дорад, зеро маҳз тавассути он мо тавонистем ҷомеаи хешро аз вартаи хараҷу мараҷ, бенизомиҳо ва аз ҷанги ҳалокатбори шаҳрвандӣ халос намуда истиқлолияти давлатии хешро таҳким бахшем. Пешвои миллат, асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомали Рахмон арзишмандии ин санади тақдирсозро ба таври зайл баҳо додааст: “Созишномаи умуми аз лиҳози аҳамияти фавқуллодаи худ ба Эъломияи Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар як радиф меистад. Агар Эъломия ба Тоҷикистон ба таври расми истиқлол ва соҳибихтиёрӣ ато карда бошад, Созишнома дар ҷомеаи мо сулҳу салоҳро таъмин намуд”.   
Аз нигоҳи фалсафи мафҳум хосиятҳои умдаи чиз, ин ё он падидаро дар бар мегирад. Талқини фалсафии мафҳумҳо ин аст, ки онҳо ҳамеша субстрати худ ва қувваи ба ҳаракат дароварандаи хешро доранд.  Агар сухан аз боби мафҳуми Ваҳдат равад, он бевосита  ба  тафаккури эҷодии инсон вобаста аст. Агар муҳокимарониҳои мо аз ин назар манша гирад, пас мо бояд манбаи ин барангезиш ва қувваи ба ҳаракат даровардани онро муайян намоем.Ба ақидаи мо ин ҳамон қувваҳои солими ҷомеа буданд,ки аз рӯзи аввал дар атрофи Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдат, Президенти кишвар, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон муттаҳид гаштанд ва пайроҳаҳои пурталотуми мураккабро  аз Хосдеҳи Афғонистон то Маскав тай намуда, миллати тоҷикро ба ваҳдату ризоияту миллӣ оваранд.
Созишномаи умумӣ дар бораи ризоияти миллӣ ва истиқрори сулҳ, ки соли 1997 ба имзо расид ва дар заминаи он имзо намудани Аҳдномаи ризоияти ҷомеаи Тоҷикистон ва таъсиси Шӯрои ҷамъиятӣ барои ваҳдати миллии тоҷик, таҳкими сулҳу субот ва мавқеи ягона пайдо намудани нерӯҳои сиёсиву ҷамъиятии мамлакат замина фароҳам овард. Бемуҳобот гуфтан мумкин аст,ки ба даст омадани ваҳдат ва ризоияти миллӣ дар ҳақиқат оғози марҳилаи нав дар таърихи навини миллати мост.
Истиқлолият ва Ваҳдат дар баробари дигар ҷабҳаҳои ҳаёти мардум дар инкишофи тафаккури таърихӣ, хештаншиносӣ, равнақу ривоҷи шуури миллӣ таъсири бузурге гузошт. Дар давоми 25 соли Истиқлолитя ва 19 соли ба дастомадани Ваҳдати миллӣ дар ҷодаи худшиносӣ ва худогоҳӣ бо назардошти дастовардҳои маънвию руҳонии ниёгонамон як ҷаҳиши бузурги сифати ба амал омад, ки он барои ҷомеаи мо роҳ ба сӯи бунёдкориву созандаги кушрд. Дар ин радиф таҷлили санаҳои таърихии умумиллӣ, ба мисли ҳазораи “Шоҳнома”, - безаволи Абулқосим Фирдавсӣ, 675 солагии ғасалсарои беҳамто Ҳоҷа Камоли Хуҷандӣ, 680 солагии шрир ва файласуф Мир Сакид Алии Ҳамадонӣ, 1100 солагии давлати Сомониён, 2700 солагии Авасто, ҷашнвораҳои бахшида ба бузургдошти Н.Хисрав, Ҷалолиддин Балхӣ, А.Ҷомӣ, Имом Абуҳанифа, байналлмиллалӣ гаштани Наврӯзи аҷам ва даҳҳо чорабиниҳои дигар барои эҳёи тафаккури миллиамон заминаҳои боэътимод гузошт. 
Рости гап баъзан сарусадоҳое низ ба гӯш мерасад, ки дар замони бӯҳрони иқтисодиву моливии амиқ чунин чорабиниҳо зарур бошад.Ба фикри ман зарур аст, зеро яке аз сабабҳои сар задани низоҳои иҷтимоӣ дар солҳои 90 - уми асри гузашта, маҳз дур шудан аз решfҳои таърихӣ, анъана ва расму ойинҳои миллиамон буд. Миллати тоҷик аз азал миллати  сулҳофарину ваҳдатгаро буд. Шояд ҳамин хислати дар ниҳоди мо ҷойдошта боиси он гашт, ки мо тавонистем дар як давраи хеле кӯтоҳ аз чанголи ҷанги шаҳрвандии аҳримани халос шуда рӯ ба бунёдкориву созандагӣ орем.    
Месазад таъкид намоем, ки Истиқлолу ваҳдат нақши азим дар таҳқиқи ормонҳо ва пешрафтҳо дорад. Ин ганҷи арзишманд дар баҳрабардории нерӯҳои пештози ҷомеа муҳим аст.  
Имрӯз, ваҳдату ҳамбастагии миллати мо амали бузурги пешрафт аст. Бо таври қотеъ яке аз омили пешрафти миллат дар масири таърихи навинамон муттаҳид кардани ҳамаи нерӯҳо дар роҳи ормони истиқлол  аст. Бунёди роҳҳову пулҳо, нақбҳо ва дигар инфрастохторҳо василаҳое мебошанд, ки якпорчагии кишвари мо, солисан ваҳдати моро таъмин намуданд.
Миллати тоҷик аз имтиҳону мушкилоту ихтилофотҳои замон сарбаландона берун омад. Душманон натавонистанд ин миллатро ба фано баранд. То замоне,ки тоҷик муттаҳид аст ва дар роҳи пешрафти истиқлоли худ талош мекунад, ҳеҷ кишвар қудрати тоҷикро, зери назари худ қарор дода наметавонад. Ин гуна миллат ҳеч гоҳ, ба ҳеҷ ваҷҳ ҷойталабии ҳадафи бегона қарор намегирад.
Имтиёзи бузурги истиқлолу ваҳдат ин аст,ки миллатро соҳибихтиёр месозад, онро ба рангу нажоди худ ва ба сурату забони худ шинос менамояд ва истиқлолу ваҳдат фақат дар шакли ҷаззоб дар рӯи суннатҳои азими миллат ҳамоҳангӣ пайдо мекунад.
Ранҷовартарин чиз ин аст,ки аксарият ба алифбои истиқлол шиносои надоранд. Дар ҳар сурат бештарин масъулият дар ин роҳ ба ӯҳдаи мактабу маориф аст, зеро фақат мактабу маориф дорои имконоти васеи таълимӣ аст. Мактабу маориф бояд огоҳиро аз истиқлол, иҷрои рукнҳои истиқлолро тадриҷан марҳила ба марҳила муқаррар намояд ва таълим диҳад ва ҳам тариқи тарбия истиқлолу Ваҳдатро таҳким бахшад.
Миллати тоҷик то истиқлол мустақилияти нисбӣ дошт, вале имон дошт, фарҳангу тамаддун дошт. Он чи ки миллати моро пирӯз кард, муҳаббат ба ватан буд. Ин муҳаббат, имрӯз чашмҳоро боз ва забонҳоро гӯё кард. Истиқлол моро бедор кард, истиқлол дасти душманро кӯтоҳ кард ва Тоҷикистонро дар озодӣ қарор дод ва ин озодиву истиқлол ва ин ваҳдат, ки зуҳури ҷамъ аст, то абад боқӣ хоҳад монд, агар мо худогоҳ бошем ва зиракии сиёсиро аз даст надиҳем.
Истиқлолу ваҳдати Тоҷикистон мавҷи ҷадид аст, ки акнун ҳаракати навин ёфтааст ва насли ҷавонро огоҳӣ медиҳад. Истиқлолу ваҳдати Тоҷикистон, ки ҷаҳонбинии фарох, бозгашт ба давлату давлатдорӣ аст, ки дар замони ҳозири мо мушаххас мешавад ва тоҷикон худро аз побанди сурху сиёҳ ҷудо месозанд ва дар масири дардҳову ормонҳои худ тақвият мебанданд.  Акнун, ки истиқлолу ваҳдат миллати тоҷикро баъди солҳои интизорӣ ба марҳилаи пирӯзии давлатдорӣ овард ва масъулияти мо дар ҳифзт он сангинтар гардид, дар назди ҳар яки мо вазифаҳои навро  низ ба бор овард. Дар чунин марҳила, ки миллат аз эҳсосияти замона бархурдор аст, ҳар ҳаракати истиқлолиятхоҳии мо дар ҳукми вазифа дар талош дар афзунгардонии падидаҳои ваҳдат ёрест баҳри густариши истиқлолияти давлатӣ.  
Ҳозирини мӯҳтарам! Ваҳдату истиқлол бо дарки ҳаққонияти бознигории андешаҳо дар партави таҳаввулоти замон ҳамаро ҳушдор медиҳад, ки дар амри кӯшишу талошҳо барои густариши ҳамбастагӣ ва роҳбарии он ба сӯи ҷомеаи мутамадин рӯ орем. 
Ҷомеаи Тоҷикистон чун соири ҷомеаҳои демократӣ нахустин гомҳоро дар эъмори давлатдории худ гузошт. Аллбатта, ҷомеаи Тоҷикистон натавонист аз офату хезҳои дохили таъбир кунад, ҷомеаро  дар ин росто мувофиқ намояд, зеро барои наҷот аз ҳама гурӯҳҳо ва мухолифатҳо фурсати зиёд сарф кард. Пас ҷомеае, ки аз ҳаракату таҳвили худ огоҳ аст, бору дучори парешонӣ намегардад, аз манбаи огоҳӣ, фарҳангу шинохт огоҳ аст ва мудохилаи бегона дар канор мемонад.
Сиёсат эҷод намудан кори душвор аст. Иштибоҳ дар сиёсат зарофатро ба миён меорад, давлатдориро хира мекунад, такон ва ҳаракатҳоро бар хилофи одат метезонад.   
Сарбаландии миллати тоҷик аз он аст, ки дар давраи хеле ҳассос, тақдирсоз ҷилави роҳбари сиёсии давлату ҷомеаро фарзанди бо ору номуси ин сарзамин, Пешвои кунунии миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомали Раҳмон ба ӯҳда гирифт. Ӯ нақши давлатдории дилписанди демократиро эҷод кард ва он чӣ, ки дар ин ҷода мехост, яъне Ваҳдат, сулҳу суботи ҷомеаро ба даст овард ва ба миллати худ эҳдо намуд. Натиҷаи амали ин ҳама заҳматҳо бедории миллатро ба миён овард. Ин ҳаракатҳо ва талошҳо миллати тоҷикро аз сукути чанд асра берун овард. Даричаҳои бастаро ба ҷаҳону зиндагии ҷадид кушод. Ҷомеаро аз хоби амиқи асрҳо берун кашид. Дар партави демократӣ афкору адёни хештаншиносиро эҷод кард. 
Ниёзи истиқлолу ваҳдат ниёзи замон аст ва аслист, ки аз жарфҳои ҷони миллат об мехӯрд.Умед аст,ки бо ҳама мушкилоту дасиса миллати ҳамбастаи тоҷик, дар равшании давлатдорӣ ҳамбастагии хешро таъмин ва тақвият мебахшад.

Ташаккур ба диққататон!

д.и.ф. Солиҷонов Р.

Сана: 2016-06-25

Азназаргузарониҳо: 394



Коментариоҳо:

Назари худро бинависед!

Суммаи ин ададҳоро нависед:

Анонсҳо
ДИС ДДТТ қабули донишҷўёнро тариқи Маркази миллии тестии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон менамояд.
2017-02-24
Санаи 25.02.2016 дар Донишкадаи иқтисод ва савдои ДДТТ «РЎЗИ ДАРҲОИ КУШОД» баргузор мегардад
2017-02-22
Тартиби баррасии шикоятҳо барои Лоиҳаи «Таҳсилоти олӣ» аз ҷониби Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон дар заминаи Ҳуҷҷат оиди Баҳодиҳии лоиҳа...
2017-02-07
Макроэкономические перспективы развития - Сборник
2016-11-24
ДОНИШКАДАИ ИҚТИСОД ВА САВДОИ ДОНИШГОҲИ ДАВЛАТИИ ТИҶОРАТИ ТОҶИКИСТОН ДАР ШАҲРИ ХУҶАНД (ДИС ДДТТ) ҚАБУЛИ МАГИСТРАНТОН ВА ДОКТОРАНТОНРО АЗ РӮИ ИХТИСОС (PHD) ЭЪЛОН МЕНАМОЯД
2016-05-06
Сомонаҳои маъмул
Эълонҳо



-